مقدمه

کلودین ۱۸.۲ پروتئینی است که در اتصالات محکم قرار دارد و به طور معمول در معده سالم پنهان است. در سرطان معده، این ساختار از بین می‌رود: پروتئین در سطح سلول تومور با تراکم بالا در بخش قابل توجهی از تومورها نمایان می‌شود. این تغییر از پنهان به نمایان، کلودین ۱۸.۲ را به یک هدف درمانی قابل بهره‌برداری تبدیل می‌کند و تشخیص آن با ایمونوهیستوشیمی (IHC) را به یک سنجش تعیین‌کننده تبدیل می‌کند. این مقاله مبنای مولکولی هدف، اصل IHC و نحوه انتخاب بیماران برای درمان با آنتی‌بادی هدایت‌شده به کلودین ۱۸.۲ مانند زولبتوکسی‌ماب را توضیح می‌دهد.

چرا کلودین ۱۸.۲ به یک هدف قابل استفاده تبدیل می‌شود

کلودین‌ها بلوک‌های سازنده اتصالات محکم هستند، مهر و موم‌هایی که از نشت اسید معده بین سلول‌های اپیتلیال جلوگیری می‌کنند. کلودین ۱۸.۲، ایزوفورمی که در معده یافت می‌شود، به طور معمول به ناحیه اتصال محدود می‌شود که در آن آنتی‌بادی نمی‌تواند به آن برسد. در آدنوکارسینومای معده، معماری اتصال مختل شده و کلودین ۱۸.۲ را با تراکم بالاتر در سطح تومور نمایان می‌کند. از آنجایی که بافت‌های طبیعی خارج از معده مقدار کمی از آن را بیان می‌کنند، تفاوت بین تومور و بافت طبیعی زیاد است - یک ویژگی مطلوب برای هدف آنتی‌بادی.

اصل روش تشخیص IHC

ایمونوهیستوشیمی با اجازه دادن به اتصال یک آنتی‌بادی برچسب‌دار به پروتئین در بافت و قابل مشاهده کردن اتصال زیر میکروسکوپ، پروتئین را در بافت مکان‌یابی می‌کند. برای کلودین ۱۸.۲، یک نمونه بیوپسی معده تثبیت شده با فرمالین و جاسازی شده در پارافین (FFPE) برش داده می‌شود، آنتی‌ژن بازیابی می‌شود و یک آنتی‌بادی اولیه اختصاصی کلودین ۱۸.۲ اعمال می‌شود. پس از مرحله شستشو، یک سیستم تشخیص سیگنال را تقویت می‌کند و یک کروموژن رسوب قهوه‌ای در محل‌های اتصال تولید می‌کند. سپس پاتولوژیست شدت رنگ‌آمیزی غشایی و درصد سلول‌های تومور رنگ‌آمیزی شده را می‌خواند و یک امتیاز نیمه‌کمی به جای یک نتیجه ساده مثبت یا منفی به دست می‌آورد.

امتیازدهی و واجد شرایط بودن برای درمان هدایت‌شده به کلودین ۱۸.۲

واجد شرایط بودن برای زولبتوکسی‌ماب - آنتی‌بادی مونوکلونال ضد کلودین ۱۸.۲ که در کارآزمایی‌های سرطان معده ارزیابی شده است - به امتیاز IHC بستگی دارد که آستانه شدت و وسعت را برآورده کند. در طرح‌های مطالعات محوری، تومورها زمانی واجد شرایط هستند که رنگ‌آمیزی غشایی متوسط تا قوی (۲+ یا ۳+) را در حداقل درصد مشخصی از سلول‌های تومور زنده نشان دهند. بنابراین این سنجش مانند یک دروازه تشخیصی همراه عمل می‌کند و آزمایشگاه باید کلون آنتی‌بادی، پلتفرم رنگ‌آمیزی و معیارهای امتیازدهی را کنترل کند تا نتایج قابل تکرار باشند.

برای یک توزیع‌کننده یا آزمایشگاهی که سنجش IHC کلودین ۱۸.۲ را تهیه می‌کند، ارتباط بالینی به استانداردسازی بستگی دارد. کلون آنتی‌بادی، اینکه آیا سنجش برای استفاده تشخیصی همراه در بازار شما تأیید شده است، آستانه معتبر و در دسترس بودن آزمایش مهارت خارجی را تأیید کنید. از آنجایی که یک امتیاز مرزی واجد شرایط بودن بیمار را تغییر می‌دهد، قابلیت تکرار تحلیلی خوانش یک مشخصه حیاتی در خرید است.

سوالات متداول

س: چرا کلودین ۱۸.۲ در سرطان معده به یک هدف تبدیل می‌شود در حالی که یک پروتئین طبیعی معده است؟پاسخ: در معده سالم، این پروتئین در اتصالات محکم با تراکم کم پنهان است، اما در تومورهای معده، معماری اتصال از بین می‌رود و کلودین ۱۸.۲ را با تراکم بالا در سطح سلول تومور نمایان می‌کند که در آنجا آنتی‌بادی می‌تواند به آن متصل شود.

س: نتیجه IHC در واقع چه چیزی را اندازه‌گیری می‌کند؟پاسخ: این سنجش شدت رنگ‌آمیزی غشایی (اغلب از ۰ تا ۳+ امتیازدهی می‌شود) و درصد سلول‌های تومور زنده که آن را نشان می‌دهند اندازه‌گیری می‌کند؛ واجد شرایط بودن برای زولبتوکسی‌ماب به هر دو مورد که یک آستانه تعریف شده را برآورده کنند، بستگی دارد.

س: آیا امتیاز مرزی IHC کلودین ۱۸.۲ می‌تواند واجد شرایط بودن درمان بیمار را تغییر دهد؟پاسخ: بله. از آنجایی که آستانه به حداقل شدت و حداقل درصد سلول‌های رنگ‌آمیزی شده نیاز دارد، یک تفاوت کوچک در امتیازدهی می‌تواند همان تومور را در دو طرف خط قرار دهد، به همین دلیل است که کنترل‌های استاندارد و امتیازدهی ضروری هستند.