دستگاه جداسازی سلولهای توموری در گردش خون MagCapturer TM با استفاده از غنیسازی ایمونومغناطیسی، سلولهای توموری در گردش خون (CTC) را از نمونه خون جدا میکند. در انکولوژی، شمارش CTC به عنوان یک نشانگر زیستی پویا مورد مطالعه قرار میگیرد که میتواند بار بیماری را بین اسکنهای تصویربرداری منعکس کند. این مقاله بر زاویه مقاومت تمرکز دارد: چگونه اندازهگیری مکرر CTC به پزشکان کمک میکند تا متوجه شوند چه زمانی تومور شروع به فرار از درمان میکند و برنامه درمانی را بازنگری کنند.
CTCها سلولهای سرطانی هستند که از ضایعه اولیه یا متاستاتیک جدا شده و وارد جریان خون میشوند. از آنجایی که آنها به طور مداوم ریزش میکنند، تعداد آنها با تغییر رفتار تومور میتواند تغییر کند. افزایش تعداد CTC بین ویزیتها ممکن است نشاندهنده از دست دادن اثربخشی رژیم فعلی باشد و سیگنالی زودتر از علائم یا رادیولوژی به تنهایی ارائه دهد. بنابراین، نمونهبرداری سریالی راهی برای مشاهده ظهور مقاومت در زمان واقعی ارائه میدهد.
این دستگاه به جذب ایمونومغناطیسی مبتنی بر EpCAM متکی است. دانههای مغناطیسی پوشیده شده با آنتیبادیهای ضد EpCAM به سلولهای توموری که EpCAM را بیان میکنند متصل میشوند و یک میدان مغناطیسی این سلولهای برچسبگذاری شده را از اجزای خون اطراف جدا میکند. سپس بخش غنی شده برای شمارش یا تجزیه و تحلیل مولکولی پاییندستی در دسترس است. این رویکرد از همان اصل ایمونومغناطیسی پشت اولین تست CTC تایید شده توسط FDA که در سال 2004 معرفی شد، پیروی میکند.
جذب EpCAM به نفع سلولهای توموری از نوع اپیتلیال است، بنابراین فنوتیپهای مزانشیمی یا با EpCAM پایین - که گاهی از طریق انتقال اپیتلیال به مزانشیمی به دست میآیند - ممکن است کمتر نمایندگی شوند. این نکته زیستی به این معنی است که یک نمونه منفی هرگز مقاومت را رد نمیکند. ترکیب روند CTC با تصویربرداری و سایر نشانگرهای مبتنی بر خون، تصویر کاملتری از پاسخ درمانی ارائه میدهد.
شمارش سلول توموری در گردش خون هرگز به تنهایی تفسیر نمیشود. آزمایشگاهها آن را در کنار مطالعات تصویربرداری بیمار، روند نشانگرهای تومور و وضعیت عملکرد کلی گزارش میکنند تا یک عدد واحد از زمینه اطراف خود معنا پیدا کند. شمارش پایدار یا کاهشی که با ثبات رادیوگرافیک همسو است، اطمینان به برنامه فعلی را تقویت میکند، در حالی که شمارش افزایشی باعث بررسی عمیقتر درمان میشود. از آنجایی که جذب مبتنی بر EpCAM میتواند فنوتیپهای مزانشیمی به دست آمده از طریق انتقال را کمتر نمایندگی کند، نتیجه به بهترین وجه به عنوان یک ورودی در ارزیابی گستردهتر مقاومت و نه یک حکم مستقل خوانده میشود. مستندسازی مداوم هر نمونه نیز از مقایسه طولی در طول ویزیتها پشتیبانی میکند.
س: تست CTC چند وقت یکبار قابل تکرار است؟
پ: از آنجایی که از نمونهگیری استاندارد خون استفاده میکند، نظارت بر CTC را میتوان در نقاط زمانی متعدد در طول درمان بدون بار نمونهبرداری تهاجمی بافت تکرار کرد.
س: آیا MagCapturer جایگزین تصویربرداری برای تشخیص مقاومت است؟
پ: خیر. این یک ابزار بیوپسی مایع مکمل است که پویایی سلولی را بین اسکنها ردیابی میکند، نه جایگزینی برای ارزیابی رادیولوژیکی.
س: کدام تومورها برای نظارت بر CTC مبتنی بر EpCAM مناسبتر هستند؟
پ: سرطانهای اپیتلیالی مانند بدخیمیهای پستان، پروستات و کولورکتال EpCAM را بیان میکنند و در شناختهشدهترین موارد برای شمارش CTC هستند.
دستگاه جداسازی سلولهای توموری در گردش خون MagCapturer TM با استفاده از غنیسازی ایمونومغناطیسی، سلولهای توموری در گردش خون (CTC) را از نمونه خون جدا میکند. در انکولوژی، شمارش CTC به عنوان یک نشانگر زیستی پویا مورد مطالعه قرار میگیرد که میتواند بار بیماری را بین اسکنهای تصویربرداری منعکس کند. این مقاله بر زاویه مقاومت تمرکز دارد: چگونه اندازهگیری مکرر CTC به پزشکان کمک میکند تا متوجه شوند چه زمانی تومور شروع به فرار از درمان میکند و برنامه درمانی را بازنگری کنند.
CTCها سلولهای سرطانی هستند که از ضایعه اولیه یا متاستاتیک جدا شده و وارد جریان خون میشوند. از آنجایی که آنها به طور مداوم ریزش میکنند، تعداد آنها با تغییر رفتار تومور میتواند تغییر کند. افزایش تعداد CTC بین ویزیتها ممکن است نشاندهنده از دست دادن اثربخشی رژیم فعلی باشد و سیگنالی زودتر از علائم یا رادیولوژی به تنهایی ارائه دهد. بنابراین، نمونهبرداری سریالی راهی برای مشاهده ظهور مقاومت در زمان واقعی ارائه میدهد.
این دستگاه به جذب ایمونومغناطیسی مبتنی بر EpCAM متکی است. دانههای مغناطیسی پوشیده شده با آنتیبادیهای ضد EpCAM به سلولهای توموری که EpCAM را بیان میکنند متصل میشوند و یک میدان مغناطیسی این سلولهای برچسبگذاری شده را از اجزای خون اطراف جدا میکند. سپس بخش غنی شده برای شمارش یا تجزیه و تحلیل مولکولی پاییندستی در دسترس است. این رویکرد از همان اصل ایمونومغناطیسی پشت اولین تست CTC تایید شده توسط FDA که در سال 2004 معرفی شد، پیروی میکند.
جذب EpCAM به نفع سلولهای توموری از نوع اپیتلیال است، بنابراین فنوتیپهای مزانشیمی یا با EpCAM پایین - که گاهی از طریق انتقال اپیتلیال به مزانشیمی به دست میآیند - ممکن است کمتر نمایندگی شوند. این نکته زیستی به این معنی است که یک نمونه منفی هرگز مقاومت را رد نمیکند. ترکیب روند CTC با تصویربرداری و سایر نشانگرهای مبتنی بر خون، تصویر کاملتری از پاسخ درمانی ارائه میدهد.
شمارش سلول توموری در گردش خون هرگز به تنهایی تفسیر نمیشود. آزمایشگاهها آن را در کنار مطالعات تصویربرداری بیمار، روند نشانگرهای تومور و وضعیت عملکرد کلی گزارش میکنند تا یک عدد واحد از زمینه اطراف خود معنا پیدا کند. شمارش پایدار یا کاهشی که با ثبات رادیوگرافیک همسو است، اطمینان به برنامه فعلی را تقویت میکند، در حالی که شمارش افزایشی باعث بررسی عمیقتر درمان میشود. از آنجایی که جذب مبتنی بر EpCAM میتواند فنوتیپهای مزانشیمی به دست آمده از طریق انتقال را کمتر نمایندگی کند، نتیجه به بهترین وجه به عنوان یک ورودی در ارزیابی گستردهتر مقاومت و نه یک حکم مستقل خوانده میشود. مستندسازی مداوم هر نمونه نیز از مقایسه طولی در طول ویزیتها پشتیبانی میکند.
س: تست CTC چند وقت یکبار قابل تکرار است؟
پ: از آنجایی که از نمونهگیری استاندارد خون استفاده میکند، نظارت بر CTC را میتوان در نقاط زمانی متعدد در طول درمان بدون بار نمونهبرداری تهاجمی بافت تکرار کرد.
س: آیا MagCapturer جایگزین تصویربرداری برای تشخیص مقاومت است؟
پ: خیر. این یک ابزار بیوپسی مایع مکمل است که پویایی سلولی را بین اسکنها ردیابی میکند، نه جایگزینی برای ارزیابی رادیولوژیکی.
س: کدام تومورها برای نظارت بر CTC مبتنی بر EpCAM مناسبتر هستند؟
پ: سرطانهای اپیتلیالی مانند بدخیمیهای پستان، پروستات و کولورکتال EpCAM را بیان میکنند و در شناختهشدهترین موارد برای شمارش CTC هستند.