تشخیص بیان PD-L1 با کلون SP263 از ایمونوهیستوشیمی برای تجسم پروتئین PD-L1 بر روی برشهای تومور تثبیت شده با فرمالین و پارافین استفاده میکند. آنتیبادی SP263 یک معرف مونوکلونال خرگوشی است که برای پلتفرم رنگآمیزی خودکار VENTANA توسعه یافته است و به عنوان یک تشخیص همراه عمل میکند که به تعیین صلاحیت برای چندین مهارکننده بررسی ایمنی کمک میکند. درک اصل سنجش توضیح میدهد که چرا نتایج به صورت نسبت سلولهای رنگآمیزی شده گزارش میشوند تا یک نتیجه ساده مثبت یا منفی.
این روش با اعمال آنتیبادی ضد PD-L1 به یک برش نازک بافت آغاز میشود، جایی که به پروتئین PD-L1 که روی غشای سلولی بیان شده است، متصل میشود. سپس یک سیستم تشخیص ثانویه یک کروموژن را رسوب میدهد که نواحی متصل شده را به صورت یک لکه قهوهای قابل مشاهده در زیر میکروسکوپ نشان میدهد. از آنجایی که PD-L1 روی سطح سلول قرار دارد، امتیازدهی بر رنگآمیزی غشایی تمرکز دارد و شدت آن در برابر آستانههای معتبر تفسیر میشود تا اینکه صرفاً با چشم تخمین زده شود.
پاتولوژیستها درصد سلولهای توموری زنده را که رنگآمیزی جزئی یا کامل غشایی نشان میدهند، ارزیابی میکنند، رویکردی که به عنوان امتیاز نسبت تومور شناخته میشود. ادعاهای مختلف تشخیص همراه از آستانههای متفاوتی استفاده میکنند: به عنوان مثال، آتزولیزوماب در سرطان ریه سلول غیر کوچک با آستانه حداقل یک درصد رنگآمیزی سلول تومور مرتبط است، در حالی که سمیپلیماب در برخی موارد از آستانه بالاتری برای سلول تومور استفاده میکند. بنابراین، همان سنجش SP263 میتواند بسته به قانون امتیازدهی معتبر اعمال شده، از چندین تصمیم ایمنیدرمانی پشتیبانی کند.
سنجشهای PD-L1 قابل تعویض نیستند، زیرا هر کلون آنتیبادی یک اپیتوپ کمی متفاوت را تشخیص میدهد و هر پلتفرم شیمی رنگآمیزی خاص خود را دارد. آزمایشگاهها باید کلون دقیق و الگوریتم امتیازدهی مورد استفاده را گزارش دهند تا پزشک بتواند نتیجه را با برچسب داروی صحیح مطابقت دهد. یک گردش کار به وضوح مستند و استاندارد شده، معنای بالینی امتیاز را در سراسر سایتها حفظ میکند.
کیفیت نمونه به شدت بر امتیاز PD-L1 تأثیر میگذارد. تثبیت بیش از حد طولانی یا کوتاه میتواند حفظ آنتیژن غشایی را تغییر دهد و محتوای کم تومور سلولهای کافی برای امتیازدهی قابل اعتماد باقی نمیگذارد. آزمایشگاهها باید زمانهای تثبیت قابل قبول و حداقل مساحت تومور را قبل از رنگآمیزی تعریف کنند و نمونههایی را که خارج از آن محدودیتها قرار میگیرند، پرچمگذاری کنند. نتیجهای که با زمینه پیشتحلیلی آن گزارش میشود، بسیار قابل اعتمادتر از عددی است که بدون قید و شرط صادر میشود.
س: SP263 در واقع چه چیزی را اندازهگیری میکند؟پ: پروتئین PD-L1 را روی غشاهای سلولی در برش بافت با ایمونوهیستوشیمی رنگزا اندازهگیری میکند که به صورت نسبت سلولهای تومور رنگآمیزی شده بیان میشود.
س: آیا تمام تستهای PD-L1 قابل تعویض هستند؟پ: خیر، کلونهای آنتیبادی و پلتفرمهای مختلف به طور جداگانه معتبر هستند، بنابراین کلون گزارش شده و قانون امتیازدهی باید با درمان مورد نظر مطابقت داشته باشد.
س: چرا نتیجه به جای بله یا خیر، درصد است؟پ: ادعاهای تشخیص همراه به آستانههای نسبت گره خوردهاند، بنابراین امتیاز باید نشان دهد که چه تعداد سلول تومور مارکر را بیان میکنند.
تشخیص بیان PD-L1 با کلون SP263 از ایمونوهیستوشیمی برای تجسم پروتئین PD-L1 بر روی برشهای تومور تثبیت شده با فرمالین و پارافین استفاده میکند. آنتیبادی SP263 یک معرف مونوکلونال خرگوشی است که برای پلتفرم رنگآمیزی خودکار VENTANA توسعه یافته است و به عنوان یک تشخیص همراه عمل میکند که به تعیین صلاحیت برای چندین مهارکننده بررسی ایمنی کمک میکند. درک اصل سنجش توضیح میدهد که چرا نتایج به صورت نسبت سلولهای رنگآمیزی شده گزارش میشوند تا یک نتیجه ساده مثبت یا منفی.
این روش با اعمال آنتیبادی ضد PD-L1 به یک برش نازک بافت آغاز میشود، جایی که به پروتئین PD-L1 که روی غشای سلولی بیان شده است، متصل میشود. سپس یک سیستم تشخیص ثانویه یک کروموژن را رسوب میدهد که نواحی متصل شده را به صورت یک لکه قهوهای قابل مشاهده در زیر میکروسکوپ نشان میدهد. از آنجایی که PD-L1 روی سطح سلول قرار دارد، امتیازدهی بر رنگآمیزی غشایی تمرکز دارد و شدت آن در برابر آستانههای معتبر تفسیر میشود تا اینکه صرفاً با چشم تخمین زده شود.
پاتولوژیستها درصد سلولهای توموری زنده را که رنگآمیزی جزئی یا کامل غشایی نشان میدهند، ارزیابی میکنند، رویکردی که به عنوان امتیاز نسبت تومور شناخته میشود. ادعاهای مختلف تشخیص همراه از آستانههای متفاوتی استفاده میکنند: به عنوان مثال، آتزولیزوماب در سرطان ریه سلول غیر کوچک با آستانه حداقل یک درصد رنگآمیزی سلول تومور مرتبط است، در حالی که سمیپلیماب در برخی موارد از آستانه بالاتری برای سلول تومور استفاده میکند. بنابراین، همان سنجش SP263 میتواند بسته به قانون امتیازدهی معتبر اعمال شده، از چندین تصمیم ایمنیدرمانی پشتیبانی کند.
سنجشهای PD-L1 قابل تعویض نیستند، زیرا هر کلون آنتیبادی یک اپیتوپ کمی متفاوت را تشخیص میدهد و هر پلتفرم شیمی رنگآمیزی خاص خود را دارد. آزمایشگاهها باید کلون دقیق و الگوریتم امتیازدهی مورد استفاده را گزارش دهند تا پزشک بتواند نتیجه را با برچسب داروی صحیح مطابقت دهد. یک گردش کار به وضوح مستند و استاندارد شده، معنای بالینی امتیاز را در سراسر سایتها حفظ میکند.
کیفیت نمونه به شدت بر امتیاز PD-L1 تأثیر میگذارد. تثبیت بیش از حد طولانی یا کوتاه میتواند حفظ آنتیژن غشایی را تغییر دهد و محتوای کم تومور سلولهای کافی برای امتیازدهی قابل اعتماد باقی نمیگذارد. آزمایشگاهها باید زمانهای تثبیت قابل قبول و حداقل مساحت تومور را قبل از رنگآمیزی تعریف کنند و نمونههایی را که خارج از آن محدودیتها قرار میگیرند، پرچمگذاری کنند. نتیجهای که با زمینه پیشتحلیلی آن گزارش میشود، بسیار قابل اعتمادتر از عددی است که بدون قید و شرط صادر میشود.
س: SP263 در واقع چه چیزی را اندازهگیری میکند؟پ: پروتئین PD-L1 را روی غشاهای سلولی در برش بافت با ایمونوهیستوشیمی رنگزا اندازهگیری میکند که به صورت نسبت سلولهای تومور رنگآمیزی شده بیان میشود.
س: آیا تمام تستهای PD-L1 قابل تعویض هستند؟پ: خیر، کلونهای آنتیبادی و پلتفرمهای مختلف به طور جداگانه معتبر هستند، بنابراین کلون گزارش شده و قانون امتیازدهی باید با درمان مورد نظر مطابقت داشته باشد.
س: چرا نتیجه به جای بله یا خیر، درصد است؟پ: ادعاهای تشخیص همراه به آستانههای نسبت گره خوردهاند، بنابراین امتیاز باید نشان دهد که چه تعداد سلول تومور مارکر را بیان میکنند.