خدمات بازسازی پزشکی سه بعدی و چاپ سه بعدی داده های تصویربرداری را، به طور معمول از اسکن های سی تی یا ام آر آی، به مدل های فیزیکی خاص بیمار تبدیل می کنند. ارزش این مدل ها در هر مورد یکنواخت نیست.در مواردی متمرکز می شود که آناتومی پیچیده باشداین مقاله زاویه جمعیت را بررسی می کند: کدام گروه از بیماران بیشتر از مدل سازی آناتومیک تحت تقاضا بهره مند می شوند.
کودکان در حال رشد هستند، اغلب آناتومی غیرطبیعی دارند، و بسیاری از بیماری های مادرزادی به اندازه کافی نادر هستند که یک پزشک ممکن است نمونه های کمی را در یک حرفه ببیند.یک مدل چاپی به تیم مراقبت از یک قلب خاص اجازه می دهدبرای خانواده ها، یک مدل ملموس همچنین درک یک روش که در غیر این صورت انتزاعی است را بهبود می بخشد.حمایت از رضایت آگاهانه و کاهش اضطراب قبل از جراحی.
تومورهای پیچیده با ساختارهای حیاتی نیاز به مسیرهای جراحی دقیق دارند. جراحان از مدل های بازسازی شده برای تمرین حاشیه های برش و برنامه ریزی بازسازی استفاده می کنند، به ویژه در فک و صورت،ارتوپدیوقتی یک نقص منحصر به فرد است، همان مجموعه داده می تواند یک ایمپلنت سفارشی یا راهنمای برش را هدایت کند،کوتاه کردن تصمیم گیری های درون جراحی و کمک به تطبیق دستگاه با بیمار.
فراتر از اتاق عمل، مدل های آناتومی در بیمارستان های آموزشی و برنامه های شبیه سازی استفاده می شود که در آن تمرینات مکرر عملی توانایی های کارآموزی را بهبود می بخشد.چاپ سه بعدی از ارتز های سفارشی و رابط های مصنوعی به شکل اندام باقیمانده بیمار پشتیبانی می کنداین کاربردها یک موضوع مشترک دارند: جمعیتی که از آن سود می برند، افرادی هستند که نیازهای آنها برای یک دستگاه استاندارد بسیار فردی است.
نه هر موردی یک مدل چاپی را توجیه می کند، بنابراین جمعیت که بیشترین سود را می برد توسط تصمیم گیری که مدل پاسخ می دهد تعریف می شود. شکستگی ساده ممکن است نیازی به بازسازی نداشته باشد،در حالی که یک تومور در اطراف یک رگ بزرگ پیچیده شده است، تلاش را توجیه می کند، زیرا مدل برنامه جراحی را تغییر می دهد.ارائه دهندگان خدمات معمولاً درخواست ها را بر اساس تأثیرات بالینی دسته بندی می کنند و موارد را که آناتومی آنقدر فردی است که یک مرجع عمومی کمی اضافه می کند، اولویت بندی می کنند.این هدف گذاری باعث می شود که جریان کار کارآمد باشد و اطمینان حاصل شود که فناوری در جایی که به طور معنی دار نتایج را بهبود می بخشد، صرف می شود، نه به عنوان یک مرحله معمول برای هر مطالعه تصویربرداری.
سوال:چه داده هاي تصويري براي بازسازي سه بعدي استفاده ميشه؟
الف:مجموعه داده های DICOM از CT یا MRI به ساختارهای آناتومیکی تقسیم می شوند و به هندسه ای قابل چاپ تبدیل می شوند.
سوال:آیا در طول عمل جراحی از مدل های چاپی استفاده می شود؟
الف:آنها اغلب برای برنامه ریزی و تمرین استفاده می شوند، اگرچه راهنماهای برش و ایمپلنت های سازگار ممکن است از همان مدل تولید شوند.
سوال:کدام تخصص ها بیشتر به این خدمات نیاز دارند؟
الف:تیم های برنامه ریزی قلب، ارتوپدی، جراحی فک و صورت و سرطان اغلب از آن استفاده می کنند، در کنار کارگاه های مصنوعی و ارتوتیک.
خدمات بازسازی پزشکی سه بعدی و چاپ سه بعدی داده های تصویربرداری را، به طور معمول از اسکن های سی تی یا ام آر آی، به مدل های فیزیکی خاص بیمار تبدیل می کنند. ارزش این مدل ها در هر مورد یکنواخت نیست.در مواردی متمرکز می شود که آناتومی پیچیده باشداین مقاله زاویه جمعیت را بررسی می کند: کدام گروه از بیماران بیشتر از مدل سازی آناتومیک تحت تقاضا بهره مند می شوند.
کودکان در حال رشد هستند، اغلب آناتومی غیرطبیعی دارند، و بسیاری از بیماری های مادرزادی به اندازه کافی نادر هستند که یک پزشک ممکن است نمونه های کمی را در یک حرفه ببیند.یک مدل چاپی به تیم مراقبت از یک قلب خاص اجازه می دهدبرای خانواده ها، یک مدل ملموس همچنین درک یک روش که در غیر این صورت انتزاعی است را بهبود می بخشد.حمایت از رضایت آگاهانه و کاهش اضطراب قبل از جراحی.
تومورهای پیچیده با ساختارهای حیاتی نیاز به مسیرهای جراحی دقیق دارند. جراحان از مدل های بازسازی شده برای تمرین حاشیه های برش و برنامه ریزی بازسازی استفاده می کنند، به ویژه در فک و صورت،ارتوپدیوقتی یک نقص منحصر به فرد است، همان مجموعه داده می تواند یک ایمپلنت سفارشی یا راهنمای برش را هدایت کند،کوتاه کردن تصمیم گیری های درون جراحی و کمک به تطبیق دستگاه با بیمار.
فراتر از اتاق عمل، مدل های آناتومی در بیمارستان های آموزشی و برنامه های شبیه سازی استفاده می شود که در آن تمرینات مکرر عملی توانایی های کارآموزی را بهبود می بخشد.چاپ سه بعدی از ارتز های سفارشی و رابط های مصنوعی به شکل اندام باقیمانده بیمار پشتیبانی می کنداین کاربردها یک موضوع مشترک دارند: جمعیتی که از آن سود می برند، افرادی هستند که نیازهای آنها برای یک دستگاه استاندارد بسیار فردی است.
نه هر موردی یک مدل چاپی را توجیه می کند، بنابراین جمعیت که بیشترین سود را می برد توسط تصمیم گیری که مدل پاسخ می دهد تعریف می شود. شکستگی ساده ممکن است نیازی به بازسازی نداشته باشد،در حالی که یک تومور در اطراف یک رگ بزرگ پیچیده شده است، تلاش را توجیه می کند، زیرا مدل برنامه جراحی را تغییر می دهد.ارائه دهندگان خدمات معمولاً درخواست ها را بر اساس تأثیرات بالینی دسته بندی می کنند و موارد را که آناتومی آنقدر فردی است که یک مرجع عمومی کمی اضافه می کند، اولویت بندی می کنند.این هدف گذاری باعث می شود که جریان کار کارآمد باشد و اطمینان حاصل شود که فناوری در جایی که به طور معنی دار نتایج را بهبود می بخشد، صرف می شود، نه به عنوان یک مرحله معمول برای هر مطالعه تصویربرداری.
سوال:چه داده هاي تصويري براي بازسازي سه بعدي استفاده ميشه؟
الف:مجموعه داده های DICOM از CT یا MRI به ساختارهای آناتومیکی تقسیم می شوند و به هندسه ای قابل چاپ تبدیل می شوند.
سوال:آیا در طول عمل جراحی از مدل های چاپی استفاده می شود؟
الف:آنها اغلب برای برنامه ریزی و تمرین استفاده می شوند، اگرچه راهنماهای برش و ایمپلنت های سازگار ممکن است از همان مدل تولید شوند.
سوال:کدام تخصص ها بیشتر به این خدمات نیاز دارند؟
الف:تیم های برنامه ریزی قلب، ارتوپدی، جراحی فک و صورت و سرطان اغلب از آن استفاده می کنند، در کنار کارگاه های مصنوعی و ارتوتیک.